misc/class
lib/jquery_pnotify, lib/moment, lib/lodash, misc/notification, misc/social, site/engine
$._social.__cfg = {"init":[{"service":"basic"},{"fb_app_id":"556076531075995","service":"fb"},{"vk_app_id":"3235940","service":"vk"},{"service":"twi"}],"like":[{"service":"fb"},{"service":"vk"},{"via":"GonzoKZ","channel":"GonzoKZ","hash_tag":"","service":"twi"}],"twi":{"like_count":"vertical"},"fb":{"like_layout":"box_count"},"vk":{"like_type":"vertical","like_fixed":true}}; window._SiteEngine = new classes.SiteEngine( { user_id: 0, controller: 'Blog', action: 'page', content_css_version: '1432482607', social_enabled: 1, custom: []} ); (function($){ var GA_ID = "UA-36321844-1"; function gaTrackPageview() { var gaJsHost = (("https:" == document.location.protocol) ? "https://ssl." : "http://www."); var src = gaJsHost + "google-analytics.com/ga.js"; $.getScript(src, function(data, textStatus) { var tracker = _gat._getTracker(GA_ID); tracker._trackPageview(); }); } $(document).ready(function() { gaTrackPageview(); }); })(jQuery);
Интернет-журнал «Культура и общество»
Войти через:
Комментарии
Altyn Sapar11:00 Такая "правильная" светскость Anuar Kabiden, сөзімді бұрмалаудың қажеті қанша? Ашу дұшпан демекші, ашу-ызадан аулақпыз. Бірақ Сіз мені түсінбеген сияқтысыз, не сөзімді басқа жаққа бұрмалап жатырсыз. Тарих пен ата-баба дәстүріне келетін болсақ, бағзы заманда әжелеріміз 12-13 жасында тұрмыс құрып барып, орамал таққан. Оған дейін орамал тақпаған. Ал қазіргі заманда, заң бойынша кәмелет жасқа (18 жас) толғаннан кейін ғана тұрмыс құруға рұқсат берілген. Дәстүр бойынша жас келін үйлену тойында басына сәукеле киіп, келін болып түскен үйде қазақи байланған орамал тағып, ал сыйлы жасқа толғанда апа-әжелеріміз кимешек тағып отыратын. Бойжеткен басы бос қыздарымыз шаштарын өріп, шолпымен безендірген болатын. Енді қазіргі заман қыздарының киіну мәнеріне көшетін болсақ, әр адам өз тәлім-тәрбиесіне қарай киінеді. Орамал тақпай-ақ жақсы, таза, биязы әрі қарапайым киініп жүрген қыздарымыз қаншама. Бұл жерде отбасы тәрбиесі орасан зор рөлге ие. Адамның сенімі мен иманы жүрегі мен іс-әрекетінде болуы шарт. Өз ойым, зайырлы қарапайым киім киген қыздарымызға топырақ шашудың қажеті жоқ. "Бес саусақ бірдей емес", ақ пен қараны ажырата білу қажет. Балаға орамал тағам деп асықпаңыздар, халықта мынадай сүбелі сөз бар: "асыққан шайтанның ісі". Ең бастысы бұл жерде баланың балалық шағы дұрыс өтіп, заманға сай зайырлы сапалы білім алуы.https://massaget.kz/arnayyi_jobalar/22-nauruz/17652/
Anuar Kabiden12:13 Такая "правильная" светскость Altyn, қайсы сөзге ызаңыз келіп тұрғанын түсінбей ақ қойдым. Жеке өзіңізді, не қыздарыңа орамал тақпағандарды ақымақ, нақұрыс деп балағаттанды қайсы жерден оқып отырсыз? Ал сіздің жас қыздарымызға орамал тағу надандық десеңіз, қай жастан бастап адал іс болатының айта аласыз ба? кәмелетке толып, отау құруға дайын болған мұсылман қыздарға орамал тағу парыз. Бұл біз бен сіз ашып отырған жаңалық емес, атам замаңнан келе жатқан шариғат талабы. Ешбір мазхаб оған қарсы шықпайды да, шыға алмайды. Егер де тарихымызды жақсы оқыған болсаңыз, қыздарымыз ерте жасынан ақ отау құрып, 25-30 жасында киіз тігетін апа атанғандарынан хабардар болушы едіңіз. Ал ендеше, осы сөзіме көңсеңіз, балағат жасқа толмаған бүлдіршіндеріміздің басын бүркіп орамал тағудың не пайдасы бар деп сұрайсыз ғой. Оған айтарым, нағыз халқымызға жанашар болған сіздей жанның, "бала жастан", "баланың тәрбиесі бесіктен басталады" деген ұғымдардан бейхабар емессіздігіңіз аңық. Соған орай қазіргі қасқыр заманда болашақ ана, ертеңгі күнде бір қолымен бесік тербететіп, екінші қолымен ел болашағын тербететің қыздарымыздың абыройын барынша сақтап қалу амалымыз. Оған біреуге ақыл айтып, ол үшін біреуден рұқсат сұрайтын жағдай емес. Әр ата-ананың өз шешімі. Ақылға келейк десеңіз, осыған тоқталайық.
Лучшие посты
По комментариям
По просмотрам
С нами
Сейчас online
А также 1517 гостей

Марат Асипов: «Осудили и тех, и других – чтобы паритет был»

с нами с 2 мая 2013

О консервативности общества, казахской драме и двух мирах с журналистом, директором ТОО "ИТАЮ", совладельцем сайта Ratel.kz Маратом АСИПОВЫМ.

- Марат аға, вы не только читаете, но и пишете о событиях, происходящих в обществе, не оставаясь к ним равнодушным. Какое из последних событий вас больше всего взволновало?

- Проблем много на самом деле, много чего беспокоит (смеется).

- Я читаю ваш фейсбук, где помимо репостов вы делитесь своими переживаниями, оставляете короткие заметки. Одна из последних заметок касалась темы нашумевшего постера Курмангазы-Пушкин. Попробуем начать с него и сквозь эту призму заглянуть в сегодняшнее состояние общества.

- Это как раз тот самый случай, когда история еще не закончилась. Я думаю, дальше будет еще хуже, поскольку мракобесная часть общества получает возможность реализовывать свои комплексы и запрещать деятельность креативных людей, начинает давить на них. Мы уже добились того, что в журналистике возникла дикая самоцензура. Когда спрашиваешь у региональных журналистов: «Почему не пишете о том или ином событии?» они отвечают: «А разве можно об этом писать?». «А вы спрашивали? Вы пытались писать?», - «Нет, но мы знаем, что этого делать нельзя». Журналист, еще даже не написав материал, решает, можно писать или нельзя.

- У них, значит, выработалась жесткая внутренняя цензура.

- Да, внутренняя цензура. Хотя журналисты считаются наиболее продвинутой публикой, они должны быть на острие, не бояться запретов. И то же самое сейчас может произойти с креативным классом, с людьми, которые перешагнули барьеры, зашли дальше общественных запретов. Люди творчества всегда ломают запреты. Они все равно что дети, если ребенку постоянно запрещать делать что-либо, в результате он вырастет зажатым, запуганным, будет бояться смотреть по сторонам, потому что его могут стукнуть, наказать. Надо давать свободу. Если вы ребенка постоянно бьете по рукам, он у вас вырастет безынициативным. То же самое с этим постером. Дал о себе знать так называемый «казахский консерватизм». Именно консервативная часть общества, может быть даже мракобесная часть, пытается наложить запрет. Разумеется, какая-то консервативная часть общества должна присутствовать, но она не должна давить. В случае с постером прослеживается аналогия с журналом «Аңыз адам». Да, можно было его осуждать. Но сжигать журнал?! Нонсенс! Я во многом не согласен с тем, что там было написано. Но это не значит, что я должен пойти и сжигать его. Не покупайте, в конце концов - это рынок. В результате добились прямо противоположного результата – вызвали интерес к журналу. Тираж «Аңыз адам» благодаря шумихе разлетелся. Если что-то запретить, это не означает, что этого не будет. Наркотики запрещают, но это не значит, что они изчезли. В советское время осуждалис добрачные отношения, но разве их не было? Запрещались аборты, разве никто не прибегал к этой услуге? Каким бы жестким не был тоталитарный режим, все это будет существовать, но в более извращенной форме. Другая опасность в этой ситуации заключается в том, что у нас исчезнут инициативные люди, не останется свободных профессий: дизайнеров, ученых, изобретателей. Их и так можно по пальцам пересчитать.

Мы сейчас ставим барьеры перед этими художниками, дизайнерами. Тогда идите, рисуйте джайляу, юрты, лошадок, девушку в национальнольной одежде.

- Можно ли общественное мнение рассматривать неким индикатором? Мы видели, что в социальных сетях большинство выступало против, и речь идет даже не о рядовых пользователях, критично были настроены многие медийнозначимые люди, трендсеттеры.

- Одно дело высказать мнение. Человек, который творит, может к нему прислушаться, может не прислушаться. Ваше мнение – это не решение суда. Суд должен проходить беспристрастно и не зависеть от общественного мнения. После всего этого любой человек, который решит сделать что-то такое, что привлечет внимание, задумается. В результате мы не будем смотреть своих художников.

- Вы считаете этих ребят художниками?

- Конечно. Это креативно.

- А в чем, по-вашему, заключался креатив?

- На мой взгляд, они сумели обыграть пересечение улиц. Мне это может не понравиться, может возмутить. Но это должно существовать. В конце концов слава Пушкина или Курмангазы от этого никак не пострадает. Это сиюминутный продукт. Но благодаря всей этой шумихе его запомнят надолго.

- Как, по-вашему, можно ли общество, в котором суд выносит решение оштрафовать на 34 миллиона, назвать нуждаюшимся в лечении?

- Здесь вопрос немного о другом. Если ребенок чихнул, это не значит, что он больной. Но если он начинает чихать часто, то стоит задуматься. Весь вопрос в том, как может быстро случиться так, что ваши тексты будут брать и проверять на предмет соответствия канонам, которые какой-то мракобес выдумал для себя. Можно привести пример из сталинских времен, когда известную песню «как увижу, как узнаю» обыграли как «каку вижу, каку слышу». Будут искать вот такие вещи.

Я знал одного человека, когда работал в газете. Он линейкой замерял, насколько сантиметров ниже висит его фотография, нежели фото его коллег. И после этого говорил, что его ценят ниже других. Или, например, на тое кому-то позже всех дали слово и он в этом увидел замысел, интригу. Сразу подумает, что его меньше уважают. Особенно в нашей казахской среде это моментально может получить развитие. Комплексы всегда есть и будут. Вопрос в том, что не надо давать им развиваться. Представьте, завтра девушка выйдет на улицу и кто-то решит, что, мол, она слишком ярко накрашена и подаст на нее в суд за оскорбление. Парни в балете в лосинах выступают. Опять могут сказать «оскорбляете, гомосексуализм пропагандируете». Всегда найдется человек, который будет оскорблен. Но, пардон, казахи, что, сексом не занимались? Прелюбодеяния у казахов не было? Наши предки были исключительно высоконравственными? Нет, они были такими же людьми, как мы.

- По крайней мере, если разбирать этнографию, фольклор, мы не встретим ни одного упоминания, что джигита или какого-нибудь батыра влекло к представителю своего пола.

- Понимаете, это же природа. В природе определенный процент особей, в независимости от вида, тяготеет к гомосексуализму. Если вернемся к обратному, тот же Гитлер, те же большевики уничтожали гомосексуалистов. Хорошо, давайте сделаем фашисткий режим. Зато у нас будут прилюдно распинать гомосексуалистов. Все начинается с невинных запретов.

- В начале разговора вы упомянули о казахском консерватизме. Может быть, есть закономерность в том, что в консервативном обществе такие вещи не приветствуются?

- Консерваторы должны быть, но они не должны подавить свободно мыслящих людей. А мы очень быстро можем прийти к этому. Пожилые люди, естественно, хотят, чтобы все было правильно, все руководствовались их запретами. Но не стоит забывать, что и они когда-то были молодыми. Чем сильнее они в молодости грешили, тем консервативнее потом становятся в старости.

- Но почему-то больше реагировала молодежь? Нет ли чего-нибудь парадоксального в консервативности среди молодежи?

- Начиная с 1986 года, каждый год с 15 по 20 декабря во всех общежитиях дежурства. Боятся, что люди выйдут, что молодежь начнет бузить. Мы так боимся своего национального праздника, что запираем молодежь в комнатах общежития. Приходит первокурсник и его сразу ограничивают. Может быть, он и не собирается идти на площадь, а его уже заперли. Вот откуда растут ноги у консерватизма среди молодежи.

Он взращивается еще в детских садиках. Казахский детский сад – это «тыныш отырыңдар, апай ұрсады, шуламаңдар». Родители учат своих детей уважать старших, в чем-то это правильно. Но если «үлкен адам» глупости говорит или творит безобразие, ворует, почему молодой человек должен его слушать? Только потому что он старше? Потому что по должности выше? Так же и эти студенты. Вы много видели студентов, которые пошли бы и подали в суд, когда Усенов сбил шестерых человек. Кто из этой оскорбился убийством? Или это недостаточно возмутительно? Молодой парень, которого убил пьяный мажор, или картинка с двумя персонажами?

- Во время прошлой нашей с вами беседы, еще весной, помню, вы обронили сочетание «казахская драма». Не могли бы раскрыть, что следует понимать под «казахской драмой?» Как ее обрисовать?

- Есть, есть такая штука. Все-таки у нас очень патерналистское общество. Очень плохо, когда члены общества не пытаются самостоятельно решать свои проблемы, а ждут когда кто-то за них решит. По-моему, это самая большая казахская проблема. Можно привести массу страшных историй. Например, в Павлодаре многодетная семья еще при советской власти получила квартиру, и кто-то из родственников предложил, давайте, мол, заложите ее, мне нужно взять кредит в банке, но я сам его погашу. Они закладывают квартиру, родственник деньги забирает и изчезает. Через какое-то время приходит судебный исполнитель и требует квартиру освободить квартиру. Парень из этой семьи спрыгнул с девятого этажа и разбился насмерть. Родственник взял и подставил своих близких. Это не единственный случай.

Люди ругают банки за то, что они выдают кредиты. Но голова должна же быть своя! Потом выходят на митинг и требуют списать их кредиты. Почему банки должны это делать? Мы сами брали, сами подписывали документ. Не читали бумаги, значит глупо поступили. Вот это проблема.

Почему взрослые люди живут за счет пенсии стариков? Проблема кроется в отсутствии инициативности, и это тоже является следствием консерватизма.

Я очень горжусь тем, что вы делаете. Оставили престижную работу, занимаетесь этим делом, помогаете родственникам. Вы яркий пример человека, который ломает стереотипы. Вы не боитесь того, что до вас этого никто не делал, получится у вас или нет. Вы идете и просто делаете. И вы заметили реакцию людей? Они идут к вам на встречу, они хотят вам помочь. Потому что вы не ждете, когда вам из Министерства культуры предоставят помощь, выделят деньги. Вы сами на свои средства начинаете двигаться. Это должно быть повсеместно. И вы не должны быть единственным примером для казахстанской молодежи. Вот если бы таких, как вы, из тысячи молодых людей было бы десять-двадцать, у нас страна развивалась бы совершенно по другому.

- Может быть, у создателей постера банально не было представлений о менталитете консервативно настроенной части общества? А ведь могли вместо Курмангазы изобразить, скажем, Бекет-ата, и исход у истории оказался бы совсем другой.

- Вопрос уже в нюансах. Ну давайте, Курмангазы не будем трогать, Бекет-ата не будем трогать, Амангельды Иманова не будем трогать. В результате всех этих запретов просто люди уедут и все.

У нас два мира на самом деле. Я как-то в одном своем посте приводил следующий пример. Девушка, которая всю жизнь прожила в Алматы, долго не могла продать квартиру в городе, чтобы уехать в Канаду. Христианка посоветовала ей поставить свечку в церкви, вдруг поможет. Так и сделала, но толку не было. Затем другой ей рекомендовал зарезать барана и дать садака (милостыня – прим. автора), а мясо отвезти в детдом. Она спросила, как это можно сделать. «Ну, съезди на мал базары, выбери барашка, за тебя прочитают Коран и зарежут барана», - ответили ей. Она уговорила человека съездить вместе с ней на базар. Самое удивительное, девушка после этого признавалась, что никогда не подозревала о существовании целого мира за пределами города. И эти миры не пересекаются. Вот это проблема. Но сейчас, благодаря стараниям таких, как вы, больше людей начинают читать на казахском языке, стало происходить взаимопроникновение культур.

- Кто в конце концов должен связать два этих мира – государство или энтузиасты снизу?

- Вы сводите.

- Но какой вариант будет эффективнее работать?

- Роль государства заключается в изучении, анализе, публикации исследований. В конце концов оно налоги получает не за то, чтобы на каждом перекрестке билборды вешать, где написано, что у нас все хорошо, мир и больше ничего не надо делать.

- Могут ли примеры «Аңыз адам» и постера ускорить консолидацию двух миров? Или обязательно все должно заканчиватся тем, что люди будут уезжать из страны?

- Те, кто захочет остаться, останутся. Кететіндер кетеді. Первая волна уехала в девяностых годах. Значительная часть из них пошла на такой шаг по экономическим причинам. В последующем уезжали в т.ч. по причине незнания языка. Все, кто уезжает из страны в Россию, как правило, говорят, как в Казахстане плохо, как их притесняли, не давали им жить. Их понять можно, они едут туда, им нужно получить пособия и поэтому страшилки всякие рассказывают о нас. У нас, к сожалению, не изучают эту тему. По крайней мере, я серьезных исследований не видел, все в основном на чувственном уровне. Все говорят о мире, консолидации, межнациональном согласии, межконфессиональном мире, но это не значит, что проблем нет. Я не могу сказать, что вся казахскоязычная среда так агрессивно восприняла постер. Если человек прожил за границей и получил там образование, при этом ментально остался казахом, он не будет осуждать постер и подавать иски.

На мой взгляд, все эти судебные процессы над журналом и молодыми людьми – это одного порядка события. Мы даем возможность процветать мракобесию. С моей точки зрения, это, наверное, была вынужденная мера, чтобы соблюсти баланс: если «Аңыз адам» осудили, надо и этих осудить – чтобы паритет был.

Нағашыбай Барлыбаев: Қымызды шетелге экспорттауға тырыспаймыз
19 августа 2016
GONZO
просмотров: 1256
Бүгінгі "Сұхбат" айдарының кейіпкері - Солтүстік Қазақстан облысы«Арқалық» ШҚ басшысы Нағашыбай Барлыбаев. Ол пайдалы сусындар өнімін төмендетпей отырғанымен қоймай, оларды өндіруді еселеп арттырмақшы. Бұны palata.kz берген жарқын әңгімесінде айтады. - Нағашыбай Сабарұлы, менің білуімше,сіз қымызды көршілес жатқан қалаларға ғана емес, Ресей Федерациясына да жеткізе жүріп, өз өніміңізді өңірімізден шалғайда жатқан жерлерде сатып жүрсіз.  Соңғы экономикалық оқиғалар өндіріс көлеміне және кәсіпорныңыздың бағалық саясатына әсер еткен жоқ па?   - Біле-білсеңіз, еш әсерін тигізбеді. Шығарып жатқан қымызды Ресейге қалай сатып жүрсек, солай өткізіп жатырмыз. Әрине, бұл бұрын болмаған аса зор көлемдегі тауар жеткізу емес, жай ғана көтерме сауда. Әрине, көршіміздің өз қымыз өндірушілері баршылық, соның ішінде өнеркәсіптік көлемдегілер де, алайда, білуімше, олар жүзеге асыратын бие сүтін қайта өңдеу ресейліктердің ішкі қажеттілігін 10-15% да қанағаттандыра алмайды. - Яғни қазақстандық қымыз өндірушілерге қандай да бір бәсекелестікте болатындай Ресейде бұл орын толтырылмаған болды ма? Бұл жерде сапа жайлы емес, ашылып жатқан шекара, әрине, құлдырап кеткен рубль жағдайындағы баға жайын айтып отырмын. - Дұрыс айтасыз. Тіпті біздің елімізде де ресейлік нарықтарды бір сәтте толықтырарлық өнеркәсіп көлеміндегі қымыз өндірушілер соншалықты көп емес, өзіміздікін қамтамасыз етіп алсақ та жетеді. - Бір сөзбен айтқанда өсіп-дамитын өріс бар делік. Ал сұраныс жағына келер болсақ ше? - Қымызға деген сұраныс бұрын да болды, қазір де бар, болашақта да бола береді. Ал біз шығаратын өнім, жылқы шаруашылығы БҒЗИ мамандарымен бірге алғаш рет Қазақстанда дайындалған классикалық қымыз, «Тентек» таңбасымен және «Қызыл ой» таңбасымен шығатын қымыз өнімі жайлы айтар болсақ, онда дәл осы классикалық қымыз қалалықтарда көп танымал болып отыр. Бұл кездейсоқтық емес, себебі ол таза бие сүтінен, ұлттық дәстүрлер  мен рецептура бойынша жасалады. Петропавлда біздің қымыз дүкендерде, сонымен қатар барлық базарлар мен супермаркеттерде сатылады. Өніміміз Астана мен Көкшетау тұрғындарының, сонымен қатар шалғайдағы ресейлік қалалар – Сүргіт пен Краснодар қалаларының сұранысына ие. Жақында ғана 8 наурызға орай Көкшетаудан көлемді тапсырыс алдық, алайда ең алдымен солтүстік-қазақстандық нарықты қамтамасыз ету үшін бас тартуға тура келді. - «Арқалық» ШҚ өнеркәсіптік өндіріс қарлығашы деп кездейсоқ аталмаған, осы істі бастауда қоқыныш болған жоқ па? -  Әрине, адамдардың үнемі «қымызды осындай көлемде шығаруға бола ма екен?» және «ол қажет сапаға сәйкес келе ма?» деген сияқты сауалдар қоя отырып, өз өніміңе сақтықпен қарайтынын көргенде, бастапқы кезеңде қиын болғанын мойындаймын. Алайда қымызды дәл осы өнеркәсіптік көлемде  шығару өмірдегі мақсатым, ел тарихында қалдырғым келетін із боғандықтан, мен берілген жоқпын, оған өзім де өте қуаныштымын. Ал бүгінгі таңда өнімділігі тәулігіне 1000 литр қымыз шығару жөніндегі шағын-зауыт біздің шаруа қожалық мақтанышы болып отыр. «Халал» куәлігіне ие барлық өнімдеріміз республикалық және халықаралық көрмелерде жеңімпаз атануда. Сөйтіп, 2008 жылғы сәуір айында Алматы қаласында «Қызыл ой» қымызы мен «Тентек» қымыз өнімі «Қазақстанның азық-түлік нарығы-2008» 10 Мерейтойлық Халықаралық көрмесінде Ауыл шаруашылық министрі А.К.Күрішбаевтың қолы қойылған дипломдар мен алтын медальдарға иелік етті. 2008 жылдың тамыз айында өңірлік «Алтын сапа» байқауында шаруашылық Солтүстік Қазақстан облысы Әкімінің қолы қойылған дипломмен марапатталды. 2008 жылдың қазан айында «Арқалық» ШҚ «Ең үздік инновациялық жоба» байқауында екінші орынға ие болды. Осының барлығы шығарып отырған өніміміздің көпшілік көңілінен шықандығына көзімізді жеткізеді, осылайша, жыл өткен сайын өндіріс көлемін арттырып отыруға тура келуде. Міне, бүгінгі күнгі дағдарыс та бізге бөгет бола алмайды. Біз бұрынғы көлемдерді сол деңгейінде сақтап қана қоймаймыз, мысалы, өткен жылы жалпы сауын 36 мыңнан астам литрді құрапты, ал биылдың өзінде осы сатыдан асып, 50 мың литр деген нәтижеге жетуді жоспарлап отырмыз. - Яғни бір орында тұрып қалмайсыздар ғой… - Иә, бизнесте солай ғана жүру қажет – бастысы, өсу және даму. Жалпы алғанда, егер мүмкіндік болып жатса, онда бірнеше бағыттарда, әсіресе ауылдық бизнеске қатысты, дамыған дұрыс. Біліп отырғаныңыздай, біздің қызметіміздің негізгі түрлерінің бірі астық тұқымдастарды өсіру боып табылады. 1997 жылы «Арқалық» шаруа қожалығы өз қызметін осыдан бастаған еді. Ол үшін бізде қажет ауал шаруашылық техникасының бәрі бар, отандық та, шетелдік те: комбайндар, тракторлар, егістік кешендер және т.б. Ал егіншілік тек қана маусымдық сипатта болғандықтан, мал шаруашылығымен де айналысуды жөн көрдік. Сөйтіп, 2004 жылдан бері кәсіпорында қазақтың «Жабы» тұқымды жылқысын өсіру жөніндегі тұқымдық ферма жұмыс жасай бастады. Бұл өлшемдері мен тірі салмағы жағынан қазақтардағы ең ірі жылқы. 2007 жылы қымызды өнеркәсіптік өндірумен айналыса бастадық. Келешекте машиналық сауу типіне үйретілген аналық биелер санын 200 басқа жеткізуді жоспарлап отырмыз, ал жыл бойғы жайылымда ұстау – 500 басқа дейін. Қазірде қымыз өндіру үшін 100 биеден сауым аламыз, ал төрт жыл шамасы бұрын 40-50 бас қана болушы еді. Шаруа қожалығымыздың даму мысалында, қазіргі кезде, барлық ықтималы мемлекеттік кәсіпкерлікті дамыту және қолдау бағдарламаларын ескере отырғанда, бір орында тұрып, дамымай қалу кешірілмейтін дүние дегім келеді. - Өндірісті кез-келген түрде ұлғайтуды сапаға зиян келтірмей жасау керек дегенге келісесіз деп ойлаймын. - Әлбетте. Өзің өндіретін өнім сапасына зиян келмейтіндігіне сенімсіз болсаң, өндіріс көлемінің соңына түсудің қажеті жоқ. Ал біздің қымыздың пайдалылығының маңызды құрамдасы онда консерванттар мен басқа да жасанды қоспалардың жоқтығы болып табылады, себебі сусын алғашқы 7-10 күнде өзінің ең күшті емдік-ықпалды қасиеттерін сақтап тұрады. Сондықтан да фермамыздың басты басымды тұсы тұтынушыларға тікелей ұсынылатын жоғары сапа мен пайдалы қасиеттерді сақтауды қамтамасыз ететін консерванттар қосусыз және 7 тәуліктік табиғи сақтау мерзімімен табиғи классикалық қымыз өндіру болып табылады. Пайдалылық пен сапа – кәсіпорнымыздың басты екі мақсаты осы. Сондықтан да қымыз әзірлеудегі ең үздік халық дәстүрлерін сақтай отырып, барлық технологиялық нормалар мен қажет талаптарды сақтаумен өндірілген жоғары өнім сапасына кепілдік береміз. Сондықтан да біз қымыз пайдалылығы мен сапасына көңіл аудара отырып, әзірше өнімімізді зор көлемдерде шетелге экспорттауға тырыспаймыз.  - Осы сусынның пайдалы қасиеттеріне орала отырып, қымызды пайдаланудың тағы да бір жақсы идеясын ұсынғыңыз келетінін білемін. - Иә, солай болып отыр. Бірнеше жылдан бері қымыз-балшықпен емдеу орнын ұйымдастыру бойынша жобаны жүзеге асырғым келіп жүр. Шаруашылығымызға жақын жерде бірегей, өзінің емдік балшығымен танымал, күкіртті сутекке бай Мінкесер көлі бар. Өткен ғасырдың 30 жылдарының басында ғана Петропавлда балшықтың физикалық әдістерінің алғашқы қазақ өлкелік институты ашылған еді. Сол кездің өзінде ғалымдар көл балшығының қажетті бальнеологиялық қасиеттердің барлық түрлеріне ие екендігін және көбінесе ұзақ уақыттық терапияны талап ететін бірқатар науқастарды емдеу үшін пайдаланылуы мүмкін екендігін мойындаған еді. Іс жүзінде ол Ресейдің Ставрополь өлкесіндегі Тамбукан, Қорған облысындағы Медвежье, Новосібір облысындағы Горькое және Карачи сияқты көлдеріндегі, сонымен қатар Орта Азиядағы шипажай аймақтары және тіпті Израильдегі Өлі теңіз балшықтарына ұқсас. Осыны біле тұрып, біз өзімізге неліктен жеке қымыз-балшық емдік орнын ашпасқа деген сауал қойдық. Бір айта кететіні, бұл идеяға облыс әкімі қолдау көрсетіп, «Даму» қоры арқылы 20 миллион теңге алдық және 2009 жылы Петропавлда құрылысты бастап та кеттік. Қазірде СҚО Кәсіпкерлер палатасының көмегімен аппликация қолдану мақсатында материал – емдік балшықты алу жағынан балшықпен емдеу орны үшін лицензия алу жайлы мәселені шешуге тырысып жүрмін. Егер қолымыздан келіп жатса, бұл нағыз серпін болмақшы. Себебі ең жақын жатқан балшықпен емдеу орны облыс орталығынан 400 шақырым жердегі Қостанай қаласындағы «Сосновый бор» болып отыр, бірақ онда қымызбен емдемейді. Сондықтан да жоғары тиімділікті қымыз-балшық емдеу орнын ашу үшін бар күшімді салғым келеді және осы мәселеде палатаның қолдауына сенемін. - Қазақстанда алғаш болып үмітіңізді ақтап қана қоймай, қалың көпшіліктің көңілінен шыққан қымызды өнеркәсіптік көлемде өндіру жөніндегі инновациялық жобаға бастау салғаныңызды ескере отырып, осы жолғы істің де қолыңыздан келеріне күмәніміз жоқ. Сізге сәттілік пен шыдамдылық тілейміз! - Рахмет!
Дина Жоламан: У женского бокса в нашей стране большое будущее
22 июля 2016
Лаура ЕСЕНБАЕВА
просмотров: 1279
Женский бокс в Казахстане стал популярней после успеха девушек на чемпионате мира

Комментарии

NUNU NUNU
11 Нояб 16:27 # ответить
Как нудно... не хватило сил и желания читать. Один точно стала агашкой, другой не стал журналистом.
Бақытжан Бұқарбай   →  NUNU NUNU
11 Нояб 21:11 # ответить
NUNU NUNU, Вас тут долго не было.
E Herzer
13 Нояб 13:11 # ответить
все-таки "пишЕте", а не "пишИте" (в первом вопросе интервью). Ошибки проскальзывают и в других материалах на сайте. Похоже, сайту нужен корректор.
Бақытжан Бұқарбай   →  E Herzer
13 Нояб 13:18 # ответить
E Herzer, Спасибо! Исправлено.
Talgat Akhmetov
20 Нояб 14:10 # ответить
Надо казахам меньше есть баранину. что ты ешь, то ты и есть.
Оставить комментарий
Оставить комментарий:
Отправить через:
Предпросмотр
modules/comment
window._Comment_blog_2657 = new classes.Comment( '#comment_block_blog_2657', { type: 'blog', node_id: '2657', user: 1, user_id: 0, admin: 0, view_time: null, msg: { empty: 'Комментарий пуст', ask_link: 'Ссылка:', ask_img: 'Ссылка на изображение:' } });