misc/class
lib/jquery_pnotify, lib/moment, lib/lodash, misc/notification, misc/social, site/engine
$._social.__cfg = {"init":[{"service":"basic"},{"fb_app_id":"556076531075995","service":"fb"},{"vk_app_id":"3235940","service":"vk"},{"service":"twi"}],"like":[{"service":"fb"},{"service":"vk"},{"via":"GonzoKZ","channel":"GonzoKZ","hash_tag":"","service":"twi"}],"twi":{"like_count":"vertical"},"fb":{"like_layout":"box_count"},"vk":{"like_type":"vertical","like_fixed":true}}; window._SiteEngine = new classes.SiteEngine( { user_id: 0, controller: 'Blog', action: 'page', content_css_version: '1432482607', social_enabled: 1, custom: []} ); (function($){ var GA_ID = "UA-36321844-1"; function gaTrackPageview() { var gaJsHost = (("https:" == document.location.protocol) ? "https://ssl." : "http://www."); var src = gaJsHost + "google-analytics.com/ga.js"; $.getScript(src, function(data, textStatus) { var tracker = _gat._getTracker(GA_ID); tracker._trackPageview(); }); } $(document).ready(function() { gaTrackPageview(); }); })(jQuery);
Интернет-журнал «Культура и общество»
Войти через:
Комментарии
Лучшие посты
По комментариям
По просмотрам
С нами
Сейчас online
А также 66 гостей
Интервью
3543
с нами с 28 апреля 2015

Чем больно наше общество? Интервью с журналистом Верой Гаврилко

В последнее время новости о насилие в отношении женщин уже бьют через край, то пнут на рабочем месте в кинотеатре, то на отдыхе в кафе, а то и во дворе своего собственного дома, даже игнорируя видеокамеру. В последнем случае некоторые видят причину в  профессиональной деятельности девушки-журналиста, что ни сколько не умаляет этот вопиющий случай. Надо сказать, что насилие над женщинами-это не женская проблема. Это проблема всего общества, в котором нарушены права личности на безопасность и неприкосновенность. Чем больно наше общество, почему в Казахстане насилие и дискриминация женщин стала обыденным явлением, в чем опасность профессии журналист и блогер мы поговорим с журналистом Верой Гаврилко, за плечами которой двадцатипятилетний опыт работы в журналистике по правоохранительной тематике. 



- Вера, ваш пост в социальной сети  о том, что "гуру пиара" из всех способов защиты своего работодателя выбрал самый сомнительный и скользкий - очернить жертву. Онажесамашлюха" вызвал бурное обсуждение в казнете. Я напомню читателям, что после инцидента в кафе, где мужчина-посетитель ударил женщину также посетительницу этого заведения по голове, а администрация кафе не смогла защитить женщину или предотвратить этот инцидент. Затем выяснилось, что с заведением работает известный казахстанский пиарщик, который намекнул читателям, что причина инцидента в том, что женщины приняли от мужчин бутылку вина, но не захотели продолжать знакомство. Также было и в кинотеатре, когда некоторые защитники "каратиста" считали плохой сервис и кидание бумажными стаканчиками оправданием избиения девушки-кассира. Вера, как вы считаете, почему в нашем обществе, когда случается насилие против женщин, в большинстве говорят "сама виновата"?

- Потому что, в большинстве своем, наше общество состоит из жертв – бывших, потенциальных и будущих.  Оправдывать преступника – это как раз проявление психологии жертвы. Есть такая наука – виктимология, она изучает поведенческие стандарты потенциальной жертвы. Еще давным-давно криминалисты поняли, что существует особая категория людей, скажем так, уязвимых для насильственных посягательств. Их поведение и мировоззрение приводят этих людей к тому, что вероятность пострадать от рук агрессоров для них намного выше, чем для остальных членов социума.

К сожалению, психология жертвы превалирует в нашем обществе. Мы верим, что наша судьба зависит от кого-то более сильного и властного, кого-то, кто может нас приголубить или – наоборот – «наказать», причинив боль и страдание. Это всё на уровне глубинных, подсознательных пластов. А внешне это проявляется в попытках любой ценой оправдать агрессора и принизить жертву. Это пример скрытой аутоагрессии общества, то есть агрессии, направленной на себя, - пример явного неблагополучия в нашем социуме.

- Случай с Ботагоз Жумановой также возмутил общественность не только насилием в отношении женщины, наглым поведением отморозка, который не побоялся даже видеокамеры,  но также и заставил задуматься о нелегкой доле журналиста в Казахстане. Зачем поднимать острые темы, если тебе могут потом в буквальном смысле "настучать по голове". Все эти случаи объединяет то, что жертвами в этих ситуациях являются женщины. Вера, прокомментируйте эту ситуацию.

- К огромному сожалению, журналист – профессия опасная во всем мире. А не только в Казахстане. При всем сочувствии к Ботагоз и пожелании ей скорейшего выздоровления и возвращения в строй, я не могу не отметить слишком явно бросающуюся в глаза тенденцию. Для меня агрессия в отношении журналистки, продавщицы газировки в кафе или той же девушки в кафе – это вещи одного порядка, одинаково возмутительные и безобразные. Но посмотрите, как ведет себя общество? Какова реакция пользователей казахстанского сегмента Фейсбука?  Боте  сочувствуют, выражают поддержку, деньги предложили собрать. И это хорошо, это правильная человеческая реакция на беду. Но меня поражает, что те же самые пользователи пытаются очернять девушку в кафе, которая стала жертвой подвыпившего дебошира. Идут в ход какие-то скользкие намеки на «неподобающее поведение» и всё такое. Причем, активнее всего осуждают пострадавшую женщину комментаторы-женщины! Это вообще ни в какие ворота! Хочется спросить:  дамы, с вами вообще всё в порядке? Вы головой нигде не ушиблись? Наших же бьют!

- Сегодня никто из казахстанских женщин, независимо от уровня доходов и социального положения, ни от возраста не застрахован от насилия. Женщины подвергаются насилию на улицах, на работе, дома. К насилию причисляются не только избиения, но и оскорбления и сексуальные домогательства. И наше общество довольно терпимо относится к таким видам насилия, считая ситуацию обыденностью.  Власти довольно халатно относятся к заявлениям женщин о бытовом насилии. Вспомнить хотя бы вопиющий случай с учительницей которую муж облил кислотой, а ведь она неоднократно жаловалась и писала заявления в полицию. Взять, например, США у них на законном основании можно запретить приближаться к человеку. Надо признать, что наше законодательство в отношении защиты женщины сильно хромает. Как вы считаете, что должна сделать власть, чтобы защитить женщину и поднять ее статус в обществе? По вашему мнению, работают ли женские правозащитные организации в Казахстане, есть ли от них польза?

- Вы знаете, лично у меня складывается ощущение, что различные госорганы отчитывают по данной проблеме, как им выгодно и удобно. Открываем поисковик, задаем тему «Насилие в отношении женщин в Казахстане» и получаем, с одной стороны, бравурные заголовки «В Казахстане ежегодно на 10% снижается применение бытового насилия в отношении женщин, - рапортуют сотрудники внутренних дел», а с другой – заголовки пессимистические: «По данным генеральной прокуратуры Казахстана, в стране возросло насилие в отношении женщин».

   Кому верить – полицейским или прокурорам? Я в данной ситуации склонна верить собственным ощущениям: насилия в отношении женщин меньше никак не становится. Больше - однозначно!

  Что делать? Прежде всего, менять свое отношение. Мы никогда не искореним насилие по отношению к более слабому. Будь то женщины или дети, если не искореним в себе эту психологию жертвы, о которой я говорила в самом начале. По данным ООН, в Казахстане, каждая восьмая (вдумайтесь в эту цифру!) женщина подвергается насилию. В это понятие входят не только избиения и, скажем, принуждение к проституции, но и принудительный труд без оплаты. Это тоже – насилие.

  В Казахстане катастрофически не хватает центров реабилитации женщин, пострадавших от бытового насилия. Да что там центров, взять хотя бы простые «ночлежки», где женщина, вырвавшаяся из лап мужа-садиста, может придти в себе и немного отдохнуть. Вы о таких слышали? Я лично – нет. Слышала, что подобные кризисные центры работали на гранты международных организаций, и когда финансирование прекратилось, центры прекратили свое существование. Возникает закономерный вопрос: почему нам следует надеяться в таком важном деле на помощь забугорных благотворителей, почему наше родное государство не возьмет на себя заботу о благополучии собственных граждан?  Предвижу возражения: мол, какие центры, когда в стране кризис и т.п.?

  Кризис (и разруха), как верно подметил профессор Преображенский, прежде всего – в головах. Вот когда мы приведем голову в порядок, тогда можем надеяться на оздоровление ситуации. 

Нағашыбай Барлыбаев: Қымызды шетелге экспорттауға тырыспаймыз
19 августа 2016
GONZO
просмотров: 2151
Бүгінгі "Сұхбат" айдарының кейіпкері - Солтүстік Қазақстан облысы«Арқалық» ШҚ басшысы Нағашыбай Барлыбаев. Ол пайдалы сусындар өнімін төмендетпей отырғанымен қоймай, оларды өндіруді еселеп арттырмақшы. Бұны palata.kz берген жарқын әңгімесінде айтады. - Нағашыбай Сабарұлы, менің білуімше,сіз қымызды көршілес жатқан қалаларға ғана емес, Ресей Федерациясына да жеткізе жүріп, өз өніміңізді өңірімізден шалғайда жатқан жерлерде сатып жүрсіз.  Соңғы экономикалық оқиғалар өндіріс көлеміне және кәсіпорныңыздың бағалық саясатына әсер еткен жоқ па?   - Біле-білсеңіз, еш әсерін тигізбеді. Шығарып жатқан қымызды Ресейге қалай сатып жүрсек, солай өткізіп жатырмыз. Әрине, бұл бұрын болмаған аса зор көлемдегі тауар жеткізу емес, жай ғана көтерме сауда. Әрине, көршіміздің өз қымыз өндірушілері баршылық, соның ішінде өнеркәсіптік көлемдегілер де, алайда, білуімше, олар жүзеге асыратын бие сүтін қайта өңдеу ресейліктердің ішкі қажеттілігін 10-15% да қанағаттандыра алмайды. - Яғни қазақстандық қымыз өндірушілерге қандай да бір бәсекелестікте болатындай Ресейде бұл орын толтырылмаған болды ма? Бұл жерде сапа жайлы емес, ашылып жатқан шекара, әрине, құлдырап кеткен рубль жағдайындағы баға жайын айтып отырмын. - Дұрыс айтасыз. Тіпті біздің елімізде де ресейлік нарықтарды бір сәтте толықтырарлық өнеркәсіп көлеміндегі қымыз өндірушілер соншалықты көп емес, өзіміздікін қамтамасыз етіп алсақ та жетеді. - Бір сөзбен айтқанда өсіп-дамитын өріс бар делік. Ал сұраныс жағына келер болсақ ше? - Қымызға деген сұраныс бұрын да болды, қазір де бар, болашақта да бола береді. Ал біз шығаратын өнім, жылқы шаруашылығы БҒЗИ мамандарымен бірге алғаш рет Қазақстанда дайындалған классикалық қымыз, «Тентек» таңбасымен және «Қызыл ой» таңбасымен шығатын қымыз өнімі жайлы айтар болсақ, онда дәл осы классикалық қымыз қалалықтарда көп танымал болып отыр. Бұл кездейсоқтық емес, себебі ол таза бие сүтінен, ұлттық дәстүрлер  мен рецептура бойынша жасалады. Петропавлда біздің қымыз дүкендерде, сонымен қатар барлық базарлар мен супермаркеттерде сатылады. Өніміміз Астана мен Көкшетау тұрғындарының, сонымен қатар шалғайдағы ресейлік қалалар – Сүргіт пен Краснодар қалаларының сұранысына ие. Жақында ғана 8 наурызға орай Көкшетаудан көлемді тапсырыс алдық, алайда ең алдымен солтүстік-қазақстандық нарықты қамтамасыз ету үшін бас тартуға тура келді. - «Арқалық» ШҚ өнеркәсіптік өндіріс қарлығашы деп кездейсоқ аталмаған, осы істі бастауда қоқыныш болған жоқ па? -  Әрине, адамдардың үнемі «қымызды осындай көлемде шығаруға бола ма екен?» және «ол қажет сапаға сәйкес келе ма?» деген сияқты сауалдар қоя отырып, өз өніміңе сақтықпен қарайтынын көргенде, бастапқы кезеңде қиын болғанын мойындаймын. Алайда қымызды дәл осы өнеркәсіптік көлемде  шығару өмірдегі мақсатым, ел тарихында қалдырғым келетін із боғандықтан, мен берілген жоқпын, оған өзім де өте қуаныштымын. Ал бүгінгі таңда өнімділігі тәулігіне 1000 литр қымыз шығару жөніндегі шағын-зауыт біздің шаруа қожалық мақтанышы болып отыр. «Халал» куәлігіне ие барлық өнімдеріміз республикалық және халықаралық көрмелерде жеңімпаз атануда. Сөйтіп, 2008 жылғы сәуір айында Алматы қаласында «Қызыл ой» қымызы мен «Тентек» қымыз өнімі «Қазақстанның азық-түлік нарығы-2008» 10 Мерейтойлық Халықаралық көрмесінде Ауыл шаруашылық министрі А.К.Күрішбаевтың қолы қойылған дипломдар мен алтын медальдарға иелік етті. 2008 жылдың тамыз айында өңірлік «Алтын сапа» байқауында шаруашылық Солтүстік Қазақстан облысы Әкімінің қолы қойылған дипломмен марапатталды. 2008 жылдың қазан айында «Арқалық» ШҚ «Ең үздік инновациялық жоба» байқауында екінші орынға ие болды. Осының барлығы шығарып отырған өніміміздің көпшілік көңілінен шықандығына көзімізді жеткізеді, осылайша, жыл өткен сайын өндіріс көлемін арттырып отыруға тура келуде. Міне, бүгінгі күнгі дағдарыс та бізге бөгет бола алмайды. Біз бұрынғы көлемдерді сол деңгейінде сақтап қана қоймаймыз, мысалы, өткен жылы жалпы сауын 36 мыңнан астам литрді құрапты, ал биылдың өзінде осы сатыдан асып, 50 мың литр деген нәтижеге жетуді жоспарлап отырмыз. - Яғни бір орында тұрып қалмайсыздар ғой… - Иә, бизнесте солай ғана жүру қажет – бастысы, өсу және даму. Жалпы алғанда, егер мүмкіндік болып жатса, онда бірнеше бағыттарда, әсіресе ауылдық бизнеске қатысты, дамыған дұрыс. Біліп отырғаныңыздай, біздің қызметіміздің негізгі түрлерінің бірі астық тұқымдастарды өсіру боып табылады. 1997 жылы «Арқалық» шаруа қожалығы өз қызметін осыдан бастаған еді. Ол үшін бізде қажет ауал шаруашылық техникасының бәрі бар, отандық та, шетелдік те: комбайндар, тракторлар, егістік кешендер және т.б. Ал егіншілік тек қана маусымдық сипатта болғандықтан, мал шаруашылығымен де айналысуды жөн көрдік. Сөйтіп, 2004 жылдан бері кәсіпорында қазақтың «Жабы» тұқымды жылқысын өсіру жөніндегі тұқымдық ферма жұмыс жасай бастады. Бұл өлшемдері мен тірі салмағы жағынан қазақтардағы ең ірі жылқы. 2007 жылы қымызды өнеркәсіптік өндірумен айналыса бастадық. Келешекте машиналық сауу типіне үйретілген аналық биелер санын 200 басқа жеткізуді жоспарлап отырмыз, ал жыл бойғы жайылымда ұстау – 500 басқа дейін. Қазірде қымыз өндіру үшін 100 биеден сауым аламыз, ал төрт жыл шамасы бұрын 40-50 бас қана болушы еді. Шаруа қожалығымыздың даму мысалында, қазіргі кезде, барлық ықтималы мемлекеттік кәсіпкерлікті дамыту және қолдау бағдарламаларын ескере отырғанда, бір орында тұрып, дамымай қалу кешірілмейтін дүние дегім келеді. - Өндірісті кез-келген түрде ұлғайтуды сапаға зиян келтірмей жасау керек дегенге келісесіз деп ойлаймын. - Әлбетте. Өзің өндіретін өнім сапасына зиян келмейтіндігіне сенімсіз болсаң, өндіріс көлемінің соңына түсудің қажеті жоқ. Ал біздің қымыздың пайдалылығының маңызды құрамдасы онда консерванттар мен басқа да жасанды қоспалардың жоқтығы болып табылады, себебі сусын алғашқы 7-10 күнде өзінің ең күшті емдік-ықпалды қасиеттерін сақтап тұрады. Сондықтан да фермамыздың басты басымды тұсы тұтынушыларға тікелей ұсынылатын жоғары сапа мен пайдалы қасиеттерді сақтауды қамтамасыз ететін консерванттар қосусыз және 7 тәуліктік табиғи сақтау мерзімімен табиғи классикалық қымыз өндіру болып табылады. Пайдалылық пен сапа – кәсіпорнымыздың басты екі мақсаты осы. Сондықтан да қымыз әзірлеудегі ең үздік халық дәстүрлерін сақтай отырып, барлық технологиялық нормалар мен қажет талаптарды сақтаумен өндірілген жоғары өнім сапасына кепілдік береміз. Сондықтан да біз қымыз пайдалылығы мен сапасына көңіл аудара отырып, әзірше өнімімізді зор көлемдерде шетелге экспорттауға тырыспаймыз.  - Осы сусынның пайдалы қасиеттеріне орала отырып, қымызды пайдаланудың тағы да бір жақсы идеясын ұсынғыңыз келетінін білемін. - Иә, солай болып отыр. Бірнеше жылдан бері қымыз-балшықпен емдеу орнын ұйымдастыру бойынша жобаны жүзеге асырғым келіп жүр. Шаруашылығымызға жақын жерде бірегей, өзінің емдік балшығымен танымал, күкіртті сутекке бай Мінкесер көлі бар. Өткен ғасырдың 30 жылдарының басында ғана Петропавлда балшықтың физикалық әдістерінің алғашқы қазақ өлкелік институты ашылған еді. Сол кездің өзінде ғалымдар көл балшығының қажетті бальнеологиялық қасиеттердің барлық түрлеріне ие екендігін және көбінесе ұзақ уақыттық терапияны талап ететін бірқатар науқастарды емдеу үшін пайдаланылуы мүмкін екендігін мойындаған еді. Іс жүзінде ол Ресейдің Ставрополь өлкесіндегі Тамбукан, Қорған облысындағы Медвежье, Новосібір облысындағы Горькое және Карачи сияқты көлдеріндегі, сонымен қатар Орта Азиядағы шипажай аймақтары және тіпті Израильдегі Өлі теңіз балшықтарына ұқсас. Осыны біле тұрып, біз өзімізге неліктен жеке қымыз-балшық емдік орнын ашпасқа деген сауал қойдық. Бір айта кететіні, бұл идеяға облыс әкімі қолдау көрсетіп, «Даму» қоры арқылы 20 миллион теңге алдық және 2009 жылы Петропавлда құрылысты бастап та кеттік. Қазірде СҚО Кәсіпкерлер палатасының көмегімен аппликация қолдану мақсатында материал – емдік балшықты алу жағынан балшықпен емдеу орны үшін лицензия алу жайлы мәселені шешуге тырысып жүрмін. Егер қолымыздан келіп жатса, бұл нағыз серпін болмақшы. Себебі ең жақын жатқан балшықпен емдеу орны облыс орталығынан 400 шақырым жердегі Қостанай қаласындағы «Сосновый бор» болып отыр, бірақ онда қымызбен емдемейді. Сондықтан да жоғары тиімділікті қымыз-балшық емдеу орнын ашу үшін бар күшімді салғым келеді және осы мәселеде палатаның қолдауына сенемін. - Қазақстанда алғаш болып үмітіңізді ақтап қана қоймай, қалың көпшіліктің көңілінен шыққан қымызды өнеркәсіптік көлемде өндіру жөніндегі инновациялық жобаға бастау салғаныңызды ескере отырып, осы жолғы істің де қолыңыздан келеріне күмәніміз жоқ. Сізге сәттілік пен шыдамдылық тілейміз! - Рахмет!
Дина Жоламан: У женского бокса в нашей стране большое будущее
22 июля 2016
Лаура ЕСЕНБАЕВА
просмотров: 2164
Женский бокс в Казахстане стал популярней после успеха девушек на чемпионате мира

Комментарии

Оставить комментарий
Оставить комментарий:
Отправить через:
Предпросмотр
modules/comment
window._Comment_blog_3303 = new classes.Comment( '#comment_block_blog_3303', { type: 'blog', node_id: '3303', user: 1, user_id: 0, admin: 0, view_time: null, msg: { empty: 'Комментарий пуст', ask_link: 'Ссылка:', ask_img: 'Ссылка на изображение:' } });